Erfgoed
De huidige kerk werd opgetrokken in de 15de-16de eeuw in de typische Demergotiek. Ze is grotendeels gebouwd in de roestbruine ijzerzandsteen die ter plaatse werd gewonnen. Latere aanpassingen zijn in baksteen. De kerk ligt centraal in een rustiek dorp in de Demervallei, met wandelwegen naar de Hagelandse heuvels. De oude ijzerzandstenen omheiningsmuur rond de begraafplaats is bewaard. Het interieur bezit een aantal 16de en 17de eeuwse beelden, vier schilderijen uit de 18de en 19de eeuw en een gerestaureerd Colin-orgel. De glasramen zijn eind 19de en begin 20ste eeuw ontworpen. Het middelste glasraam "de genadestoel" is van Stalins uit Antwerpen en is gedateerd met 1917. Verder zijn er drie schilderijen van War Van Overstraeten (meester van het animisme) aan de kerk geschonken. De geschiedenis van de kerk is uitgebreid gedocumenteerd dankzij de Witheren van de abdij van Averbode, die in Testelt de dienst uitmaakten.
Auteur: Wizpr.guide
Meer informatie

Emblem
Emblem heeft een speciale band met Sint- Gummarus die, volgens de legende, in het begin van de 7de eeuw in Emblem werd geboren als zoon uit een rijke familie. Hij werkte zich op tot hoveling van de latere Frankische koning Pepijn de Korte. Na zijn huwelijk keerde hij terug naar Emblem waar hij als grootgrondbezitter verder leefde. De meest opvallende verwijzing naar deze heilige is uiteraard de naar hem genoemde Sint- Gummaruskapel. Volgens de legende liet de H. Gummarus de bron, waarop in 1477 de eerste kapel werd gebouwd, ontspringen voor zijn dorstige maaiers. De huidige barokke kapel dateert uit de 17de eeuw. De mooie 18de-eeuwse Allierse kapel staat in het gehucht Alliers (‘oud Lier’), dat mogelijk de oudste kern vormt van de stad Lier. Een ander pronkstuk van Emblem is het oud- gemeentehuis dat op het einde van de 19de eeuw door de bekende Antwerpse architect Jaak Winders in neo-Vlaamse renaissancestijl werd opgericht en dat nu de thuisbasis vormt van het gemeentelijk documentatiecentrum.
Auteur: kristien r
Meer informatie
Gemeente

Kleine Nete
Blauwe Levensader, groene corridor De Kleine Nete ontspringt in een hoogveengebied in Mol en stroomt diagonaal door onze provincie. Zij versmelt als getijden-rivier in Lier met de Grote Nete tot de Beneden-Nete. Een belangrijke zijbeek van de Kleine Nete is de Bollaak. Deze beek herbergt tal van zeldzame vissoorten, waaronder de rivierdonderpad. Deze kleine vis heeft geen luchtblaas zodat hij zijn leven op de bodem doorbrengt. Tijdens de voedseljacht gebruikt hij zijn borstvinnen als roeispanen. Net zoals de stekelbaars maakt hij een nest en verzorgt hij zijn kleintjes. Door zijn aanwezigheid heeft Europa de Kleine Netevallei aangeduid als Habitatrichtlijn-gebied als extra bescherming. De Kleine Netevallei wordt gebruikt als migratieroute door alle dieren en planten en ook als trekroute door vogels. Op deze wijze worden geïsoleerde populaties terug met elkaar verbonden. Bron: Natuurpunt
Auteur: Eddy&Rita
Meer informatie
Rivier

Buulmolen
Een korte geschiedenis
De allereerste vermelding van de Buulmolen dateert al van 1362. In de nacht van 11 juli 1744 brandde de molen af, maar hij werd in het najaar en de winter weer opgebouwd. In 1938 moest de molen plaatsruimen voor de aanleg van het Albertkanaal. Helemaal gedemonteerd werd hij overgebracht naar het Antwerpse Noordkasteel waar hij tot 1986 bleef staan. Uiteindelijk werd hij terug afgebroken en aan zijn lot overgelaten. In 1994 was de stad Antwerpen bereid om de molen terug te geven. Na renovatie kreeg de Buulmolen in 2003 weer zijn plaats in Olen.
Locatie
De molen staat in de Industrielaan, vlakbij het sas van Olen.
Openingsuren
Vaste tijdstippen om de molen te bezichtigen: elke laatste zondag van de maand:
13.00 - 17.00 uur (oktober tot en met maart)
13.00 - 18.00 uur (april tot en met september)
De molenaar is tijdens deze momenten steeds aanwezig en hij kan je veel vertellen over de werking en de geschiedenis van de molen. Het bezoek is gratis.
Individuele of groepsbezoeken op andere momenten:
Wil je op een ander moment de molen bezoeken, dan maak je best telefonisch een afspraak met de molenaar. Hou er wel rekening mee dat je 5 euro verplaatsingsvergoeding betaalt aan de molenaar.
Tip: aan de Buulmolen vertrekt de wandeling 'Het Buulmolenpad'.
Meer info
Willy Vermaelen (molenaar), 014 26 33 87, wvermaelen@hotmail.com
Auteur: Eddy&Rita
Molen

Adbij van Tongerlo
Op verzoek van heer Giselbert van Castelre, een vermogend landheer, kwamen omstreeks 1130 enkele norbertijnen van de Sint-Michielsabdij van Antwerpen. zich op zijn landgoed in Tongerlo vestigen. Deze jonge kloosterstichting ontstond in het kader van de kerkelijke vernieuwingsbeweging rond Norbert van Gennep, die in Prémontré (Fr.) rond 1121 met een gemeenschap van reguliere kanunniken was begonnen. Een bul van paus Gregorius IX bekrachtigt de volgende parochiekerken als bezit van de abdij met de abt als verantwoordelijke voor het pastoraat: Tongerlo, Oevel, Broechem, Oelegem, Wijnegem, Ravels, Poppel, Diest, en in het huidige Noord-Brabant (NL): Alphen, Nispen en Diessen. Daarnaast werd de abt bekleed met het patronaatsrecht over de kerken van Oirbeek, Enschot, Zundert, Hoogeloon en Tilburg. De gemeenschap van norbertinessen, die samen met hun mannelijke medebroeders in Tongerlo een dubbelklooster vormde, wordt te talrijk en verhuist naar de uithof van de abdij te Eeuwen onder Broechem. Het nieuwe convent overleeft de dertiende eeuw echter niet. Abt Jan Geerts slaagt er in een nieuwe norbertijnse zustergemeenschap te doen herrijzen in 'Het Besloten hof' te Herentals. Onder de leiding van de abten Werner van Halleer (1480-1487), Antoon Tsgrooten (1504-1530) en Arnoud Streyters (1530-1560) bereikte het Kempense Tongerlo een redelijke materiële welvaart en stond in groot aanzien. Daarvan getuigen de verbouwingen en verfraaiingswerken van kerk en klooster waarvoor de beste architecten, kunstenaars en handwerkers werden aangetrokken. Uit die tijd resteert ons nu nog enkel het bisschopshuis (1547). Meer informatie…
Auteur: Eddy&Rita
Abdij

Kaasstrooimolen Heist-op-den-Berg
Op heemerf ‘Kaasstrooimolen en Pandoerenhoeve’ vind je naast de laatste houten standaardmolen van het arrondissement Mechelen ook de Pandoerenhoeve. In deze 17de-eeuwse langgevelhoeve kun je op zondag terecht voor een hapje en een drankje. Verder ontdek je een bakhuis, een varkenskot en een waterput. Het fraaie natuurgebied ‘De Goren’ ligt vlakbij. open: elke zondag van 14 tot 20 u. en groepen op afspraak, tel. 015 25 15 82
Molen

Fort van Kessel
Het Fort van Kessel is een fort gelegen bij de Belgische plaats Kessel. Het maakte deel uit van de buitenste verdedigingsgordel van de stad Antwerpen tegen mogelijke vijanden.
Tot de Stelling van Antwerpen was besloten door de keuze voor Antwerpen als Nationaal Reduit in 1859. Het idee hierachter was dat Antwerpen het geschiktst was als laatste verschansing tot de hulp van bondgenoten zou kunnen arriveren. Het Nationaal Reduit zou bestaan uit een belegeringsomwalling, een fortengordel en onderwaterzettingen. De fortengordel zou bestaan uit een achttal Brialmontforten in een 18 km lange gordel van Wijnegem tot Hoboken. Na de Frans-Duitse oorlog van 1870 werd aanvankelijk besloten tot de bouw van drie bruggenhoofdforten en vervolgens tot de bouw van een buitenverdedigingsgordel, die aangepast was aan modernere wapens. Dit laatste plan werd bekrachtigd per wet van 30 maart 1906. Deze Hoofdweerstandstelling omvatte op de rechteroever 16 forten en 10 schansen en op de linkeroever 5 forten en 2 schansen.
Auteur: Wikipedia
Burcht

Molen van Oelegem
De Molen van Oelegem is een beltmolen van het type bovenkruier in het dorp Oelegem, in de gemeente Ranst in België. De molen wordt ook wel Stenen Molen genoemd om deze te kunnen onderscheiden van de houten standerdmolen die zich buiten het dorp bevond tot 1940 toen die molen afbrandde.
De bouw ving aan in 1845 in opdracht van Martinus De Winter en naar verluidt was de molen pas maalvaardig in 1854. In 1891 verkochten de erfgenamen de molen aan Jan-Baptist Heylen, de toenmalige burgemeester van Oelegem. De installatie werd door de opkomst van mechanische maalderijen steeds minder gebruikt. Tegen het einde van de Eerste Wereldoorlog was de molen voor het laatst actief in commerciële dienst. Sedert die tijd diende het gebouw voor diverse andere functies: garage, opslagplaats, lokaal voor de Katholieke Arbeidersjeugd en als buitenverblijf. Gedurende de Tweede Wereldoorlog raakte het metselwerk beschadigd door beschietingen en nog in 1942 kreeg de molen de status van monument. In 1962 werd de buitenzijde gerestaureerd wat verder verval tijdelijk tegenging. Sinds 1982 draagt de heemkundige kring De Brakken van Oelegem zorg voor het monument.
Auteur: Wikipedia
Windmolen

Kaasstrooimolen
De Kaasstrooimolen in de Antwerpse gemeente Heist-op-den-Berg is een staakmolen met gesloten voet die als korenmolen is ingericht. Hij staat in Bruggeneinde, op de grens tussen Heist-op-den-Berg en Hulshout. Op deze plaats stond reeds in 1418 een korenmolen, die in 1611 werd vervangen door een nieuw exemplaar. Er is tot aan begin van de jaren 60 van de twintigste eeuw met de molen gemalen. Sinds 1955 is de Kaasstrooimolen een beschermd monument. De naam van de molen is vermoedelijk in de zestiende eeuw ontstaan en is afgeleid van de in die tijd gangbare naam voor buntgras, het gewas dat op het perceel groeide. De molen is in de jaren 60 en in 1990 maalvaardig gerestaureerd en is in de regel op zondag te bezoeken. In de molen bevinden zich twee koppels stenen, waarmee op vrijwillige basis graan wordt gemalen.
Auteur: Wikipedia
Molen

Gestel kerk
Gestel is een klein dorpje met een prachtig beschermd dorpszicht. Het schilderachtige dorpje, dat slechts een tiental huizen telt, ligt langs de rivier de Grote Nete. Het was oorspronkelijk de kleinste gemeente van de provincie, tot het op 1 januari 1965 bij Berlaar werd ingelijfd.
Gebouw

Gestel
Gestel is een klein dorpje met een prachtig beschermd dorpszicht. Het schilderachtige dorpje, dat slechts een tiental huizen telt, ligt langs de rivier de Grote Nete. Het was oorspronkelijk de kleinste gemeente van de provincie, tot het op 1 januari 1965 bij Berlaar werd ingelijfd.
Gebouw

Lindendreef Abdij van Tongerlo
De lindendreef voor de Abdij van Tongerlo is ongeveer 340 jaar oud. De bomen zijn nog springlevend, maar door hun grote kronen op holle stammen, scheurt er af en toe een gesteltak of zelfs een hele boom open. Enkele bomen die een groot risico liepen om open te scheuren of om te vallen, werden nu al een eerste keer onder handen genomen.
Auteur: Dromos
Boom

Voormalige Britse basis
De terreinen van de voormalige Britse basis, verwijzend naar de Britse aanwezigheid tussen 1951 en 1992, worden gekenmerkt door een complex van uitgestrekte loof- en naaldbossen, afgewisseld met een aantal open graslanden, heide, moerassen en struwelen. De kleine oppervlakten heide vormen restanten van een oorspronkelijk uitgestrekt heidegebied te Grobbendonk en Herentals. In het gebied bevinden zich enkele belangrijke historische relicten, zoals de relicten van de in 1414 gestichte priorij Onze-Lieve-Vrouw-Ten-Troon.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Natuurgebied

Loopgraven langs de Sperwerlaan
Op onbebouwd terrein onder naaldbos van de gemeente Grobbendonk bevindt zich een 150m lange loopgraaf, met een smalle uitgegraven gracht en rug- en bortwering aan weerszijden. Op het moment van de inventarisatie (november 2015) was het bos nog maar kort daarvoor gekapt. Door de inzet van zwaar materieel bij het kappen en afvoeren van het hout ondervond de loopgraaf veel schade. Op verschillende plaatsen is de structuur door boswerkers kapot gereden. De site bevindt zich ongeveer 400m in vogelvlucht van het Albertkanaal.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Historische plaats

Orgelstraatje
Het Orgelstraatje in Gemeente Herselt, heet in de volksmond het 'Strontstraatje'! De boeren die van buiten het dorp naar de kerk kwamen deden nog vlug hun behoeften in het donkere steegje, bij gebrek aan openbare toiletten. In 2012 zorgde Gerard Pels, laatste telg van de beroemde orgelbouwfamilie Pels-D'hondt ervoor dat het straatje werd opgewaardeerd. Het kreeg een echte naam, werd verbreed en geplaveid, er werd een nieuwe muur gebouwd en verlichting geplaatst. En ook de heilige Cecilia kreeg haar plekje aan de muur.
Auteur: Dromos
Pad

Boerenkrijg
Toen de Fransen in 1794 de macht grepen in de zuidelijke Nederlanden troffen ze allerlei onpopulaire maatregelen, waaronder
de verplichte legerdienst. De bevolking was het hiermee absoluut niet eens en de ontevredenheid nam toe. Dit resulteerde vanaf 1798 in een opstand, de Boerenkrijg. Twee van de belangrijkste leiders van deze opstand waren inwoners van Westerlo. De Boerenkrijg
was kort maar hevig. Na twee maanden leden de boeren een definitieve nederlaag in Hasselt, toen op 5 december 1798 de sansculotten de boeren omsingelden nabij het kapelletje van Hilst. Op het voorplein van de abdij van Tongerlo staat de zogenaamde Boerenkrijgschuur, een tiendschuur uit 1618. Ze kreeg die naam omdat de boeren (brigands) hier in het geheim zouden vergaderd hebben.
Auteur: RouteYou Route Generator
Historische gebeurtenis

De Pelikaan
Gelegen aan het gezellige, verkeersarme plein onder de kerktoren van Oevel.
Het charmante café beschikt over en ruim terras en een grote parking.
Ideaal vertrekpunt voor tal van uitstappen, fietstochten en wandelingen in de regio.
Auteur: Toerisme Provincie Antwerpen
Cafe

De Dreef
Wanneer je vanaf de Diestsebaan even op het Veerlepad bent, zie je links 'de Dreef'. Deze weg was nog niet zo lang geleden een private weg van de adellijke familie De Merode. De 'Merodes' bezaten in deze regio uitgestrekte gronden. De Dreef verbond Westerlo met de abdij van Averbode. Geen enkele boer mocht met zijn kar over deze weg rijden. Om dit te beletten waren er op bepaalde plaatsen 'draaibomen' geïnstalleerd. Wanneer de Prins of de Prinses met de koets over deze weg uit reden, was het een heel werk om de draaibomen te openen en terug te sluiten. Pas in 1713 werd de huidige Diestsebaan aangelegd, min of meer parallel met de Dreef. De Dreef werd evenwel beter onderhouden dan de Diestsebaan zodat begin van de jaren 1950 nog wielerwedstrijden in de Dreef werden gehouden. In de jaren 1960 werd de Dreef niet goed meer in stand gehouden en is zelfs het eerste deel tegen Westerlo aan, verdwenen.
Auteur: Jan Rymenams
Laan

Ven: De Rode Vis
Op de hoek tussen het Veerlepad en het Wezelsbaantje ligt een honderdtal meter van de weg, verscholen tussen de bossen, het idyllische ven 'De Rode Vis'. Reeds op het einde van 18de eeuw, werd de plas ingetekend door graaf Ferraris op zijn bekende kaarten voor de Oostenrijkse genie. Het moet dan blijkbaar ook reeds tussen bos gelegen hebben. Wat je vandaag ziet is dankzij het werk van het Agentschap Natuur en Bos (AGB) tot stand gekomen. In de jaren 1980 werd het ven gekuist waarbij de ondoordringbare leemlaag op de bodem beschadigd werd tot een 'vergiet'. Dat is hersteld en we hebben nu een prachtig biotoop voor amfibieën, libellen en waterplanten zoals de waterlelie. Rond de vijver is een brede strook waarop de struikheide en pijpenstrootje opschiet. Langs d oever staan enkele banken om gezellig te verpozen.
Auteur: Jan Rymenams
Vijver

Diestiaanse ijzerzandsteen in de Klokkenkuil
Je zou het niet verwachten, maar hier in de zandige Kempen werd natuursteen ontgonnen, de zgn. Diestiaanse ijzerzandsteen. Deze roestbruine steen kun je gemakkelijk terugvinden in historische gebouwen zoals de plattelandskerken. De steen is enkele miljoenen jaren gelden ontstaan toen de zee hier ijzerrijk zand heeft afgezet. Na het terugtrekken van de zee werden de banken van ijzerzandsteen gevormd. Deze ijzerbanken kwamen niet overal gelijkmatig voor. Regen en wind zorgde er voor dat de bodem in de buurt van de ijzerbanken wegspoelde, maar niet de ijzerbanken. Die bleven als heuvels duidelijk herkenbaar in het landschap. De Molenberg hier is er zo eentje, maar ook de Kapittelberg in de buurt is een heuvel van ijzerzandsteen. De kuil waar we staan, was een steengroeve. Alleen wanneer men materiaal nodig had om een gebouw op te trekken of te herstellen, werden de stenen losgehakt. Deze bedrijvigheid was altijd tijdelijk en had een concreet doel. Zo konden deze groeves soms jarenlang ongebruikt liggen.
De steen werd niet zo vaak naar andere regio's geëxporteerd. Als het gebeurde, bv. richting Antwerpen, dan werden de stenen langs het water, over de Nete, vervoerd.
Vanwaar de naam 'Klokkenkuil'?
Tijdens de Franse overheersing roofden de Fransen de klokken uit de kerken. De brigands gebruikten tijdens de Boerenkrijg klokkengelui om de opstandelingen op te roepen. Zo'n actie wilde het Franse bestuur in de toekomst beletten. Maar ook het brons van de klokken, de klokkenspijs, kon gebruikt worden voor het smeden van kanonnen. De legende gaat dat de buurtbewoners de klokken uit de kerken hier zouden begraven en voor de Franse verstopt hebben. Dit was het verhaal dat de onderwijzers van Herselt aan de schoolkinderen vertelden, maar in werkelijkheid is de verklaring minder van heldhaftig dan wel een verhaal van zwaar labeur. Om de zwaar geladen kruiwagens met brokken ijzerzandsteen uit de kuil te rijden, moesten de werknemers in een grote boog tegen de helling van de kuil omhoog rijden. Zo ontstond de klokvorm.
Auteur: Jan Rymenams
Geologisch punt

Albertkanaal
Het Albertkanaal verbindt de haven van Antwerpen met Luik, via steden als Herentals, Geel, Hasselt en Genk. Zo is het ook een verbindingsweg tussen de Schelde en de Maas en speelt het een belangrijke rol voor de binnenscheepvaart en voor ons drinkwater. Dat laatste wordt erg zichtbaar bij de drinkwaterproductie van water-link in Oelegem.
Auteur: Visit Antwerp
Kanaal

Weybroekstraat, zicht op Wolfsdonk
Vanop deze plaats in de Weybroekstraat hebben we een mooi zicht op de dorpskern van Wolfsdonk. Samen met Elsleuken en de Zavel is dit één van de oudst bewoonde kernen van Wolfsdonk. 'Donk' betekent dat het om een hoger gelegen plaats in een nat gebied gaat. De oorsprong van 'wolf' daarentegen is minder voor de hand liggend. Sommigen zien er een band in met het dier. Net zoals overla in Vlaanderen kwam de wolf in deze streken voor. Vooral in de 16de en 17de eeuw wanneer onze contreien voortdurend onder oorlogsgeweld lijden, waren wolven een plaag. In die tijd jaagden premiejagers op de dieren. De wolven werden samen gedreven in netten die tussen de bomen gehangen waren en vervolgens doodgeknuppeld. Nog in het begin van de 18de eeuw werden er door de gemeente Langdorp premies uitbetaald. Er wordt beweerd dat er rond 1860 hier nog een wolf zou gezien zijn, slapend in een houtkant. Hoe boeiend ook, de kans dat wolven de naam gegeven hebben aan het dorp is klein. Waarschijnlijk was 'wolf' de naam van een persoon.
Auteur: Toerisme Aarschot
Dorpszicht

Knoteiken aan de Waverdijkstraat
Nergens in Vlaanderen komen nog zoveel knoteiken (Quercus robur) voor als in het Hageland en Zuiderkempen. Dit hebben we wellicht te danken aan de erwtenteelt die begin 20e eeuw een geweldige opgang maakte in de regio. De vraag naar rijshout steeg evenredig met de uitbreiding van de erwtenteelt.
Op de kaart van De Ferraris zien we dat de percelen niet zo erg groot zijn, meestal zo’n 2 hectaren, en omgeven met houtgewas. Vanaf de late middeleeuwen eeuw raakte de driejaarlijkse vruchtwisseling in onbruik. Er kwamen nieuwe, complexere vruchtwisselingssystemen in de plaats, waarin veel ruimte was voor nateelten en voedergewassen. Deze veranderingen leidden in veel regio’s tot een herinrichting van de middeleeuwse open fields. De lange en smalle repels werden samengevoegd tot grotere percelen en omgeven met hagen of houtkanten. Daardoor veranderde menig open field-landschap na verloop van tijd in een besloten heggenlandschap.
De houtwallen boden in het voorjaar bescherming tegen de droge wind en de vorst. De grachten vingen het water op dat van de velden afstroomde. Het hakhout werd elke 5 à 6 jaar gekapt, zodat het niet te hoog werd. De meest aangeplante soorten waren eiken, beuken, berken, populieren en hazelaars. Net zoals in het zuiden van de provincie Antwerpen kwamen hier veel knoteiken voor. In het noorden van het Hageland waren de velden omgeven met een aarden wal, die voorzien was van een ‘tuyn’ ofwel beplant met een doornhaag.
Auteur: Toerisme Aarschot
Boom

Een 'zavelput' in de Zavelstraat
De zone tussen de gehuchten Oude Stok en Zavel vormt een overgang van de Demervallei naar de Kempische zandgronden. Ze gemarkeerd wordt door de landduinenrij die van Averbode over Langdorp richting Aarschot loopt. Op deze 'kam' loopt al eeuwen een handelsweg tussen Aarschot en Diest, een stukje van de heirbaan van Mechelen naar het land van Luik. De zandheuvels hier zijn waarschijnlijk in de laatste ijstijd ontstaan door zand dat opstoof vanuit de periodiek droogvallende Demervallei. De heuvels zouden dus als rivierduinen moeten beschouwd worden. De duinen liggen mooi in de richting Oost-West georiënteerd. Wanneer we in de Zavelstraat even van de weg afgaan, het bos in, zien we onder de dennenbomen een afgraving van zand. Onder de dunne, donkere strooisel- en humuslaag zien we onmiddellijk het okergele zand. Dit zand wordt in de streek 'zavel' genoemd.
Wat is zavel?
In de bodemkunde is zavel een bodemsoort bestaande uit overwegend grof zand met een belangrijk percentage kleideeltjes (van 12% voor lichte zavel naar 25% voor zware zavel). In de Kempen wordt deze benaming eerder gebruikt voor bruin zand dat op één spadesteek diep tevoorschijn komt. Feitelijk is het gewoon kwartszand waar aan het oppervlak van de korrel zich een zeer dun laagje ‘roest’ heeft afgezet. Het ijzerhoudend zand kwam in onze bodem door de verwering van de mineralen ‘olivijn’ en ‘glauconiet’. Deze mineralen komen vooral voor in de afzettingen in de Diestiaanzee acht miljoen jaar geleden.
Te losse zand werd in de streek ‘papzand’ genoemd omdat het niet zo best geschikt was om mortel mee te maken.
Auteur: Toerisme Aarschot
Groeve

Art Center Hugo Voeten
Art Center Hugo Voeten ligt in het groene hart van de Kempen. De industriële architectuur verraadt dat deze plek ooit een graanfabriek was. Dankzij een prachtige renovatie van de architecten Wouter Bastijns en Barent Bulcke, herbergt het complex vandaag de privécollectie van ondernemer Hugo Voeten (1940–2017). Hij was een gepassioneerd kunstverzamelaar met een eclectische smaak. Zijn collectie omvat parels uit de 20ste eeuwse kunst met werk van o.a. Panamarenko, Frans Masereel, Léon Spilliaert, Ciprian Mureşan, Thierry De Cordier, Chiharu Shiota, Marlène Dumas, … Welkom na reservatie het hele jaar door. Check alle bezoekmomenten via collectionhugovoeten.com of neem via hello@collectionhugovoeten.com contact op.
Auteur: Collection Hugo Voeten
Cultuur

Pallieterland Hulshout
Wandeling in Hulshout in het decor van de bekende pallieter film uit 1976.
Start en einde: Sint-Mattheuskerk grote baan 117, 2235 Hulshout
GPX/KAART/ROADBOOK
Pallieterland Hulshout - de pallieter achterna! - Recreatieve wandelroute | RouteYou
Auteur: ROUTELAND
Route start

Kasteel van Dokter Heylen
Het Kasteel van Dokter Heylen of Kasteel Groenhoek, is een Belgisch kasteel in de Schoolstraat 20 in Itegem, een deelgemeente van Heist-op-den-Berg. Het huis werd in 1853 gebouwd in opdracht van Josephus Heylen en zijn vrouw Lucia Rombauts in de stijl van het neoclassicisme door toenmalig stadsbouwmeester van Mechelen, Franciscus-Joannes Bouwens. Drie generaties lang woonde de familie Heylen in het kasteel gedurende een periode van 109 jaar en vervulde de woonst enige tijd de functie van dokterswoning van Josephus' zoon Raphaël en later van zijn kleinzoon Charles. De woonst en bijhorende tuin werden in 2005 beschermd als monument door de Vlaamse Overheid omwille van de grote erfgoedwaarde. Van de rijke Engelse landschapstuin resteren nog het gesloten karakter, de enorme kastanjeboom en de zeldzame tulpenboom. De erfgoedelementen van het interieur zijn gaaf bewaard waaronder de trap, schrijnwerk, schouwen, vloeren, stucplafonds,... . De woonst is privé-eigendom en bijgevolg niet toegankelijk voor het brede publiek.
Auteur: Peter Wyns
Kasteel

CALVARIEBERG HERSELT
De Calvarie op het voormalige kerkhof van Herselt werd in 1914 gerealiseerd door de firma Janssens uit Westmeerbeek. Deze firma was gespecialiseerd in constructies in betonrustiek, waarbij ze met bakstenen en beton rotsformaties en monumenten nabootsten. Ze was zeer gekend en realiseerde Lourdesgrotten en religieuze monumenten over heel België en ver daarbuiten. Van de groots opgevatte calvariegroep uit 1914 rest momenteel nog het middenstuk dat vanaf het voorjaar 2020 wordt gerestaureerd in opdracht van de kerkfabriek Sint-Servatius Herselt.
Auteur: ROUTELAND
Monument

Grote Nete
Langs de mooie eikendreef bereiken we de voetgangersbrug over de Grote Nete. Die 80 kilometer lange rivier ontspringt in het Limburgse Hechtel-Eksel en stroomt verder via de Kempen tot in Lier, waar ze samenvloeit met de Kleine Nete en zo de Nete vormt. Ze kronkelt zich een weg door het landschap, ook hier in Berlaar, waar je langs de dijk kan wandelen en fietsen. “De Grote Nete wordt weleens de ‘Loire van de Kempen’ genoemd, omdat er zoveel kastelen naast liggen.”
Een brug verbindt beide oevers. “Vroeger was hier een veerpontje dat werd bediend door landbouwers. In 1998 is Berlaar onder water gelopen. Daarom zijn de dijken stevig verhoogd om de weilanden en de omliggende dorpen te beschermen tegen overstroming.” De vallei van de Grote Nete is opgenomen in het Natura 2000-netwerk van belangrijkste natuurgebieden van Europa.
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Landschapselement

Grobbendonk
Grobbendonk werkt zich in 2024 in het wereldnieuws met een kippencampagne. Het gemeentebestuur van Grobbendonk lanceert het project 'Blij met een gezond ei.' De inwoners van Grobbendonk en Bouwel kunnen van het lokale bestuur per adres gratis twee kippen krijgen. De kippen moeten naast granen en water voornamelijk keuken- en GFT-afval te eten krijgen. Ze moeten goed verzorgd worden in een deftig hok en ook minstens één jaar gehouden worden. Wie gratis kippen wil, moet een soort van charter ondertekenen dat hij of zij zich aan deze afspraken zal houden.
Het doel? Kippen moeten helpen de GFT-afvalberg te verkleinen. De eieren zijn een bonus.
"Een kip kan jaarlijks zo'n 50 kg keuken- en tuinafval verorberen", weet Bartel Van Riet, die het project mee ondersteunt.
Auteur: Mediahuis België
Gemeente

Bergstraat Tesselt 2025