Monding Demer in Dijle
Monding van de Demer (links) in de Dijle (rechts) bij Werchter + nieuwe brug over de Dijle. Links het fietpad over de Demerdijk
Auteur: JM fietser
Meer informatie
Rivier

Baal
Baal is bekend als de woonplaats van Sven Nys, wielrenner, veldrijder en mountainbiker. In fbruair 2012 was het hier nog eens groot esst want toen pakte Sven Nys nogmaals de wereldtitel in het veldrijden.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Deelgemeente

Kleine Nete
Blauwe Levensader, groene corridor De Kleine Nete ontspringt in een hoogveengebied in Mol en stroomt diagonaal door onze provincie. Zij versmelt als getijden-rivier in Lier met de Grote Nete tot de Beneden-Nete. Een belangrijke zijbeek van de Kleine Nete is de Bollaak. Deze beek herbergt tal van zeldzame vissoorten, waaronder de rivierdonderpad. Deze kleine vis heeft geen luchtblaas zodat hij zijn leven op de bodem doorbrengt. Tijdens de voedseljacht gebruikt hij zijn borstvinnen als roeispanen. Net zoals de stekelbaars maakt hij een nest en verzorgt hij zijn kleintjes. Door zijn aanwezigheid heeft Europa de Kleine Netevallei aangeduid als Habitatrichtlijn-gebied als extra bescherming. De Kleine Netevallei wordt gebruikt als migratieroute door alle dieren en planten en ook als trekroute door vogels. Op deze wijze worden geïsoleerde populaties terug met elkaar verbonden. Bron: Natuurpunt
Auteur: Eddy&Rita
Meer informatie
Rivier

Oude Hansbrug
In 1914 werd de brug door het zich terugtrekkende Belgische leger vernield, maar later opnieuw hersteld. Ook in de Tweede Wereldoorlog werd de brug vernield en nadien terug hersteld. Op aandringen van de geschiedkundige kringen van Haacht en Keerbergen werd de brug op 16 maart 1998 als monument geklasseerd. De nieuwe Oude Hansbrug is voortaan enkel nog toegankelijk voor fietsers en voetgangers.
bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Oude_Hansbrug
Auteur: Blauwkruikje
Brug

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is een 17e-eeuws kerkgebouw in de Belgische gemeente Duffel. De kerk ligt tegenover het Convent van Betlehem.De hoge toren, die hoog boven de dorpskom uitkeek, vormde tijdens de Eerste Wereldoorlog in 1914 een makkelijk doelwit voor de oprukkende Duitse vijandelijke troepen. Op 1 oktober 1914 besloot de Beigische legeroverheid om de torenspits in brand te steken. Door de neervallende brokstukken ging een deel van het kerkgebouw in de vlammen op en de hevige beschietingen tijdens de daaropvolgende dagen herleidden de kerk tot een puinhoop.
Auteur: Wikipedia
Kerk

PIME
Educatief centrum voor natuur en milieu educatie voor duurzame ontwikkeling. Scholen kunnen hier verschillende workshops volgen. Onze tuin is vrij toegankelijk.
Auteur: PIME
Provincie

Speelnatuur
Onze natuurtuin is openbaar voor iedereen van zonsopgang tot zonsondergang. Een aangename plek om op ontdekking te gaan, te genieten van het groen of lekker te picknicken.
Auteur: PIME

Upcyclehoek
'Upcycle' is een term die gebruikt wordt wanneer je afval gaat 'op'waarderen tot iets dat je opnieuw kan gaan gebruiken. Vaak zal het een volledig nieuwe functie krijgen. Er bestaan niet echt regels voor, het enige dat je nodig hebt is een goeie dosis creativiteit. Onze upcyclehoek kan je vinden aan de grote tafel in het cafetaria. In het 'upcycle'-kastje vind je allerlei afval en knutselmateriaal om zelf mee aan de slag te gaan. Er staan twee boeken en fiches met voorbeeldjes. Ben je klaar met je opdracht en heb je nog tijd over? Test dan maar eens uit hoe groot jouw upcycle-gehalte is!
Auteur: PIME
Kunst

Zwanenberg
De Zwanenberg De plaats waar nu de FORUM Dorpsstraat 44-46 staat, heet 'de Zwanenberg' vroeger het hoogste punt van het dorp. Samen met het huis nr 48 vormde het pand voor de bouw van het FORUM de grote afspanning 'De Zwanenberg'. Op deze plaats werd op 22 januari 1799 door enkele Sansculotten een kruis verbrand. Ze hebben het gestolen op Kruisberg en rijden te paard met het kruis op hun schouder via Gestel tot hier. Ze worden door G.J. Verhulst in zijn kroniek 'beeldenstormers genoemd.
Auteur: Ronald58
Historische plaats

Berlaar
Berlaar is een plaats en gemeente in de provincie Antwerpen. De gemeente telt ongeveer 11.000 inwoners, die Berlaarnaars genoemd worden. In het plaatselijk dialect wordt de plaats als Balder uitgesproken. De gemeente behoort tot het gerechtelijk kanton en het kieskanton Lier.In de oudste gekende vermelding wordt het dorp Berlaer genoemd, een schrijfwijze die doorheen de geschiedenis afwisselde met Berlar, Ballaer, Ballaert en Balaer. Het was in het bezit van de heren van Mechelen en Grimbergen, de familie Berthout.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Sven Nys Cycling Center
Wist je dat je zelf jouw kunde kan toetsen of het parcours van het Sven Nys Cycling Center. En dat je hier ook kan douchen. De douches zijn voor iedereen beschikbaar mits een kleine vergoeding.
Auteur: Dromos
Sportcomplex

Balenberghelling
Dit is één van de bekendste hellingen van de cyclocrossparcours: de helling op de Balenberg. Hier trappen toprenners tot 1500 Watt om de helling op te komen in de modder. Op deze plaats staan op 1 januari tijdens de Grote Prijs Sven Nys tal van supporters hun helden omhoog te schreeuwen. Deze wielerwedstrijd schiet traditioneel het nieuwe wielerjaar op gang.
Auteur: Dromos
Helling

Balenberg
Op de top van de Balenberg dagzoomt de Formatie van Diest met de ijzerzandsteen erin. Die ijzerzandsteen is ontstaan door de verwering van glauconiet. Glauconiet is een blauw- of geelgroen tot groen mineraal: een micca. De naam van het mineraal is afgeleid van Oudgrieks γλαυκς (glaukos), dat "blauw" betekent. Oppervlaktewater met een verhoogd glauconietgehalte bevat gewoonlijk weinig leven en is opvallend helder en doorzichtig. Grote waterpartijen zijn bij doorzicht enigszins groenblauw, waardoor ze ook op hogere breedten op duikers een mediterrane indruk maken. Glauconiet is een mineraal dat zeer vaak gevormd wordt, voornamelijk door verwering van biotiet in ondiep zeewater. Het vormt zich alleen in de nabijheid van een kust in warm zeewater van geringe diepte en wordt afgezet in bepaalde sedimentaire milieus bij gereduceerde condities.
Heuvel

Bolloheide
De Bolloheide is een relict (met een oppervlakte van circa 13,6 hectare) van het heide- en dennenbossencomplex dat vroeger het grootste gedeelte van de duinenrij, die tussen Mechelen en Aarschot de noordrand van de Vlaamse Vallei begrenst, innam. Van dit duinenlandschap, soms de Brabantse Kempen genoemd, zijn slechts enkele relicten overgebleven: de Kruisheide en het Pommelsven te Keerbergen en de Bolloheide te Tremelo, op de oostelijke uitloper van de duinenrij. De overige delen van deze duinen werden vanaf het interbellum omgezet naar uitgestrekte residentiële verkavelingen.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Heide

Fort van Kessel
Het fort van Kessel is een betonnen pantserfort uit ongewapend beton van kort voor de Eerste Wereldoorlog. Samen met 29 andere versterkingen vormt het de buitenste fortengordel rond Antwerpen. Het fort werd gebouwd tussen 1909 en 1914 en aangepast tijdens het interbellum (1934 en 1939). Tot in 1940 vervulde het een rol in de militaire verdedigingsstrategie van het Belgische leger, eerst als bolwerk voor de artillerie, later als infanteriesteunpunt. In 1947 volgde de demilitarisering van het fort. Heden is het een belangrijke overwinteringsplaats voor vleermuizen.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Burcht

Sint-Michielskerk
De huidige Sint-Michielskerk is een moderne zaalkerk, waarvan de eerste steen op 12 oktober 1968 werd ingezegend. De Brusselse architecten Desmedt en Lateir ontwierpen een ruime bidplaats met 750 zitplaatsen. Het interieur is sober. Glaspartijen zorgen voor een zachte lichtinval. Deze Sint-Michielskerk werd in maart 1970 in gebruik genomen. De drakendoder Sint-Michiel is hier alomtegenwoordig: tegen de buitengevel zien we hem in een aluminium sculptuur van kunstambachtsman-beeldhouwer Willy Ceysens. De doopvont, de lezenaat met beeltenis van de heilige Michael en de godslamp zijn van de hand van kunstenaar Willy Cleyssens. We zien Michiel ook nog eens in een beeld achter glas.
Vooraan prijkt het prachtige orgel dat rond 1777 werd vervaardigd door de vermaarde orgelbouwer Pieter Van
Peteghem. Het orgel in Keerbergen heeft een gracieuze typische rococokast uit eikenhout. Het orgel werd oorspronkelijk als balustrade-orgel gebouwd; de kast was in de balustrade van het doksaal ingebouwd. Dat we dit orgel nog kunnen bewonderen is de verdienste van wakkere mensen van de plaatselijke heemkundige kring. Zij wisten het kunstwerk van de vernieling te redden tijdens de afbraakwerken van de oude kerk in 1970-1972. Vooraleer we de kerk verlaten, bekijken we nog de kruisweg van Gust Dierickx. In vijftien geschilderde panelen zien we de veertien staties van de kruisweg en de verrijzenis van Christus.
Auteur: Erfgoed Vlaanderen
Kerk

Info 2
Vloeibeemden
De graslanden die u op de achtergrond ziet, zijn voormalige vloeibeemden. Toen er nog geen dijken waren, overstroomden deze natte graslanden geregeld. Hierbij werden in het water opgeloste voedingstoffen en mineralen op de bodem afgezet: de beemden werden op natuurlijke wijze bemest.
Omdat de mest in de Kempen zeer schaars was, waren deze beemden van groot belang voor de landbouwers. Aangezien ze deze graslanden maaiden en lieten begrazen, ontstond een zeer open landschap met planten als moerasviooltje, lange ereprijs, rietgras, pinksterbloem en typische vogels als blauwborst en waterral.
Tijdens de natte wintermaanden gebruiken eenden en de zeldzame watersnip dit gebied als overwinteringsplaats.
Bron; Natuurpunt
Auteur: Eddy&Rita
Toeristische informatie

Ingangspoort kerkhof Keerbergen
Herdenkingsmonument WO I op de begraafplaats. Het kunstzinnige monument bestaat uit een stuk loopgraaf van 8 meter lang waarin glazen klaprozen van glaskunstenares Joke Van Broeckhoven en keramieken korenbloemen van keramiste Annemie Heylen zijn geplaatst.
De Eerste Wereldoorlog wordt ook wel de loopgravenoorlog genoemd en de klaproos of papaver is uitgegroeid tot hét symbool van de Eerste Wereldoorlog waarbij ze staat voor de kracht en schoonheid die kan groeien uit complete verwoesting.
Het stuk loopgraaf waar de bloemen in staan is overdekt met een overloopbare glazen plaat waardoor het kunstwerk door de bezoekers op een bijzondere manier kan beleefd worden
Het is ook voorzien van een informatiezuil met een herdenkingstekst “een brief aan alle oudstrijders” van de hand van Keerbergs woordkunstenaar Gust Van Huyck.
Auteur: Blauwkruikje
Gebouw

De pastoor van Vremd
In restaurant De Pastoor van Vremd moet je zeker eens geweest zijn. De oude pastorij van Vremde werd omgetoverd tot een leuke plek waar je kan genieten van een hapje en een drankje.
Ook de jongste bezoekers voelen zich er helemaal thuis en ook met de fiets ben je er van harte welkom.
Auteur: Toerisme Provincie Antwerpen
Restaurant

Wintertuin Ursulinen
In 1841 arriveerden enkele zusters Ursulinen in Onze-Lieve-Vrouw-Waver om een school voor volksmeisjes op te richten. Al snel startten zij ook met een betalend pensionaat dat internationale uitstraling kreeg. De architectuur en de inrichting van de gebouwen en het park getuigen van dit schitterende verleden. Ook vandaag gaan er 1700 leerlingen naar school. De wintertuin in art nouveau uit 1900 deed dienst als een elegante ontvangstruimte voor de bezoekers van de honderden inwonende meisjes. Je staat versteld van het feeërieke spel van licht en kleur van de koepel en het originele interieur. Ontdek ook de rest van het school- en kloostercomplex met zijn kloosterkerk, oratorium, refters, schoolmuseum, pianogalerij en zoveel meer unieke locaties.
Auteur: Toerisme Provincie Antwerpen
Tuin

Niet zomaar een steen
Voor mooie en grotere gebouwen, zoals kerken, is een goede kwaliteit van de bouwsteen belangrijk. In een groeve zijn echter niet alle lagen van ijzerzandsteen van dezelfde kwaliteit. Uit een goede laag haalde men stenen van een flink formaat en die gemakkelijk in een regelmatige rechthoekige vorm gekapt konden worden.
Men noemt deze steen grauwe arduin. In de middeleeuwen gebruikte men ordune voor gelijk welke op maat gehouwen natuursteen waarmee kon gebouwd worden.
Auteur: Jan Rymenams
Groeve

Schawijk
Schawijk is een populaire weg bij wandelaars en fietsers. Je bevindt je hier tussen het bos van Ranst, Wommelgem en de E313. De weg verandert van een grindpad naast de E313 naar een schilderachtig paadje dat slingert tussen boerderijen, velden met paarden en mooie natuur.
Auteur: Visit Antwerp
POI

Unieke Zomereik
Een unieke zomereik.
Deze imposante oude eik is ooit geknot. Daardoor is hem een langer leven toegemeten (normaal 500 jaar). De stam groeit niet door, maar vertakt zich laag in een aantal knoestige, verwrongen hoofdtakken. Het vertakkingspatroon bij zomereiken is zeer onregelmatig en kronkelig. Bij deze eik raken de takken de grond.
Hij heeft aan de basis (op 60cm hoogte) een stamomtrek van 325 cm. De kroon laat veel licht door waardoor er veel ondergroei mogelijk is. Zo heeft deze boom een doorsnede van 16 meter.
Auteur: Bart Denayer
Boom

Het Zuurbunder
In vroegere tijden werd het veen (=moer) dat zich her en der had gevormd, opgegraven om als brandstof te gebruiken. Getuigen van veenwinning in de Broekelei zijn de talrijke vijvers en uitgeveende putten langsheen de Spuibeek, ontstaan tussen 1770 en 1850. Het Zuurbunder dat in 1770 toehoorde aan de kerk, werd in 1771 door de pastoor De Bisschop aan een zekere H. Claes verkocht voor 400 gulden. Met dit geld werd toen het “Van Peteghem”-orgel aangekocht. Op dit orgel in de Sint-Michielskerk van Keerbergen worden vandaag nog orgelconcerten gegeven.
Omstreeks 1900 werd het “Sibinder” elk jaar uitgebaggerd. Hier kwam de otter voor, wat getuigt van heldere en visrijke wateren. De laatste ottermelding in de Broekelei dateert van 1942.
In 2012 kocht Natuurpunt één van de drie vijvers aan 't Sibinder, de Zuurbunder, in de Broekelei. De vijver werd uitgebaggerd en heringericht als amfibieënpoel. Het is een natuureducatieve poel waar de Keerbergse schoolgaande jeugd leert over het waterleven, kikkers, padden, salamanders, libellen en de kleurrijke ijsvogel.
Auteur: Bart Denayer
Natuurgebied

Hoefijzerput
In vroegere tijden werd het veen (=moer) dat zich hier her en der had gevormd, opgegraven om als brandstof te gebruiken. Getuigen van veenwinning in de Broekelei zijn de talrijke vijvers en uitgeveende putten langsheen de Spuibeek, ontstaan tussen 1770 en 1850. De hoefijzerput kreeg zijn naam omdat hij, met een middenberm, in de vorm van een hoefijzer werd uitgegraven. Nu is de hoefijzerput sterk aangeslibd.
Hier leefde in vorige eeuw de otter, wat getuigt van heldere en visrijke wateren. De laatste ottermelding in de Broekelei dateert van 1942.
Auteur: Bart Denayer
Water

bunker
Bunker
Keerbergen telt op haar grondgebied negen bunkers, waarvan zes in de Broekelei. Die bunkers maakten deel uit van een eerste bunkerlijn gebouwd in de onmiddellijke omgeving van de "ijzeren muur", een verdedigingsconstructie die van noord naar zuid dwars door de Broekelei liep. Een tweede bunkerlijn lag een paar kilometer westwaarts van deze eerste lijn. De ijzeren muur en de bunkers waren een onderdeel van de Belgische verdedigingslijn die liep van het Waalse Waver tot Koningshooikt en die aangelegd werd juist voor de Tweede Wereldoorlog. Tijdens de bezetting werden op bevel van de Duitsers alle ingangen van de bunkers stevig dichtgemetseld. De ijzeren muur werd ontmanteld en overgebracht naar de Franse kusten waar hij terug werd opgericht als onderdeel van de "Atlantic Wal".

Rijmenam
Op de vlakte van Rijmenam, nabij Bonheiden en Keerbergen werd in 1578 een woest gevecht geleverd. Hier vechten een Spaans leger tegen het Staatse leger uit de Nederlanden, als één van de vele veldslagen uit de Tachtigjarige Oorlog. Tot 1000 Spaanse soldaten zouden hier gesneuveld zijn bij deze slag, op 1 augustus 1578.
Auteur: Pascal Brackman
Deelgemeente

De Laak, snakken naar water
Wat we hier nog als een flinke beek zien, was zo’n 10-15.000 jaar geleden de Demer. Je moet het landschap dan wel anders voorstellen, namelijk als een brede vlakte met meerdere meanderende rivieren. Op een bepaald moment zal de Demer haar loop naar het zuiden verleggen en in de buurt van Werchter samenkomen met de Dijle. Maar een rivierarm, de huidige, Laak bleef bestaan en verliet de Demer ter hoogte van Aarschot om in Ninde in de Dijle uit te monden.
De Laak werd opgenomen in een gegraven stelsel van leibeken en grachten om het regen- en kwelwater af te voeren en de natte bodems te ontwateren. In tegenstelling tot de Demer werd de Laak niet gekanaliseerd en heeft zijn kronkelig voorkomen behouden.
In 1974 werd de Laak in Aarschot afgesloten van de Demer. Alleen regen- en rioolwater zorgde nog voor een watertoevoer en stilaan begon de beek dicht te slibben. Er worden reeds decennialang inspanningen geleverd om de beek weer volledig watervoerend te maken.
Auteur: Jan Rymenams
Beek

"Op de vondel staat een late zwaan"
Deze zin uit het gedicht ‘Onbewuste avond’ van Paul Van Ostaijen, roept het beeld op van een zwaan op een ‘vlonder’ aan een vijver of over een beek. Een vondel werd gebruikt om een eenvoudige brug over een beek aan te duiden, vaak maar enkele planken breed.
Wanneer we historische kaarten bekijken dan zien we duidelijk een brug op de Ferrariskaart uit het einde van de 18de eeuw. Op de Vandermaelenkaart, halfweg de 19de eeuw, is dit helemaal niet meer zo duidelijk en op de kaart van 1873 is niets meer te zien. Op de stafkaart van 1904 lijkt er een smal bruggetje te bestaan dat op de kaart van 1939 een flinke brug geworden is, waarschijnlijk gebouwd wanneer de verbinding tussen Tremelo en Werchter via de baan werd gemaakt.
Vlakbij zie je een poëziebank en een plaat die ons informeert over de ‘grote modderkruiper’. De laatste vermelding van deze zeldzame dateert van 50 jaar geleden. De naam heeft hij te danken dat hij bij onheil in de modder wegduikt. Zodra je hem vastneemt, laat hij fluitende winden. Vandaar zijn andere naam: ‘fluitaal’.
Auteur: Jan Rymenams
Brug

Hoeve
Wat doe je wanneer niet alleen de mensen opbranden, maar wanneer ook de planeet in brand staat? Alles begint met een droom. En al is de weg nog lang: door samen te durven dromen, wordt het beeld van een nieuwe toekomst steeds helderder. En worden acties en handelingen concreter. Dat schrijft Eric Boydens in de inleiding van Welkom in mijn boomgaard Welkom in mijn droomgaard. Hij ontvangt ons in zijn boomgaard in Broechem. Die boomgaard, dertien jaar geleden nog een maïsveld, was een lang gekoesterde droom van hem om meer in de natuur te zijn, maar toen hij vijftig was en een vriend van hem overleed aan een hersentumor schoot hij in actie om zijn droom te verwezenlijken. Hier wil de huisarts die net voor de uitbraak van de coronapandemie met pensioen is gegaan een plek maken om terug te durven dromen.
Auteur: Veerhuis voor de Aarde

Balenberg