Nieuwrode
Auteur: 48475
Meer informatie
Dorp

Sint Martinuskerk
Op deze plaats stond een kerk of kapel gebouwd tussen 940 en 1050 die in de 14e eeuw werd vervangen door een gotische kerk. Figuratieve muurschilderingen uit die periode zijn nu nog zichtbaar in de linkerzijbeuk.
Tijdens de restauratie van 2004 is er vloerverwarming geïnstalleerd (voorwaarde om het kerkorgel te restaureren). Het originele eiken portaal is toen afgebroken en vervangen door een glazen deur en het marmeren tabernakel in de koor van de kerk is vervangen door "houten dozen". De eiken zitplaatsen voor de notabelen zijn verwijderd. (bron: wikipedia)
Auteur: Blauwkruikje
Meer informatie
Kerk

Emblem
Emblem heeft een speciale band met Sint- Gummarus die, volgens de legende, in het begin van de 7de eeuw in Emblem werd geboren als zoon uit een rijke familie. Hij werkte zich op tot hoveling van de latere Frankische koning Pepijn de Korte. Na zijn huwelijk keerde hij terug naar Emblem waar hij als grootgrondbezitter verder leefde. De meest opvallende verwijzing naar deze heilige is uiteraard de naar hem genoemde Sint- Gummaruskapel. Volgens de legende liet de H. Gummarus de bron, waarop in 1477 de eerste kapel werd gebouwd, ontspringen voor zijn dorstige maaiers. De huidige barokke kapel dateert uit de 17de eeuw. De mooie 18de-eeuwse Allierse kapel staat in het gehucht Alliers (‘oud Lier’), dat mogelijk de oudste kern vormt van de stad Lier. Een ander pronkstuk van Emblem is het oud- gemeentehuis dat op het einde van de 19de eeuw door de bekende Antwerpse architect Jaak Winders in neo-Vlaamse renaissancestijl werd opgericht en dat nu de thuisbasis vormt van het gemeentelijk documentatiecentrum.
Auteur: kristien r
Meer informatie
Gemeente

De Oude Hansbrug
In 1914 werd de brug door het zich terugtrekkende Belgische leger vernield, maar later opnieuw hersteld. Ook in de Tweede Wereldoorlog werd de brug vernield en nadien terug hersteld. Op aandringen van de geschiedkundige kringen van Haacht en Keerbergen werd de brug op 16 maart 1998 als monument geklasseerd. De nieuwe Oude Hansbrug is voortaan enkel nog toegankelijk voor fietsers en voetgangers. bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Oude_Hansbrug
Auteur: Blauwkruikje
Brug

Lier
Lier is een stad in de Belgische provincie Antwerpen. Lier ligt ten zuidoosten van de stad Antwerpen en bestaat uit de deelgemeenten Koningshooikt en Lier zelf.De stad telt 37.292 inwoners en ligt aan de samenloop van de Grote Nete en de Kleine Nete. Lier wordt "de poort der Kempen" genoemd en kreeg de bijnaam Lierke Plezierke. Ook staat Lier bekend als de Netestad. Zijn patroonheilige is Gummarus en de spotnaam voor een Lierenaar is "schapekop".
Auteur: Wikipedia
Stad

Fort van Kessel
Het Fort werd gebouwd als onderdeel van de grote verdedigingslinie rond de stad Antwerpen. Nadat in 1908 de nodige gronden worden verworven, start men in 1909 met de bouw van het fort. Als op 4 augustus 1914 de Duitse troepen de Belgische grens overschrijden en de oorlog uitbreekt is het fort nog niet volledig afgewerkt. Commandant Piraux en zijn manschappen doen er alles aan om het fort gevechtsklaar te maken. Vanaf 29 september 1914 neemt het fort actief deel aan de gevechten om de Duitsers terug te slaan. Omwille van haar actieve tussenkomst in de gevechten, besluiten de Duitsers het fort te belegeren. Op 4 oktober 1914 om 6 uur ‘s morgens, wordt het fort beschoten door de zwaarste Duitse en Oostenrijkse artillerie, die het onder vuur nemen met 30,5cm en 42cm projectielen. Niet minder dan 123 van deze ‘dikke Bertha’s’ worden afgevuurd. Door de zeer zware vernielingen die het bombardement heeft teweeggebracht, is het fort onverdedigbaar geworden. Om 11 uur wordt het fort, volledig vernield, opgegeven. Op 5 oktober 1914 valt het in Duitse handen. In 1934 wordt het fort heringericht als infanteriesteunpunt om deel uit te maken van de versterkte stelling Antwerpen. Op de plaatsen van de vroegere geschutskoepels worden mitrailleurbunkers gebouwd. Tijdens de mobilisatie wordt het fort bezet door de Vijftienden compagnie van het 1ste Vestingregiment. Als op 13 mei 1940 het Belgische leger de stelling aan het Albertkanaal verlaat en zich ontplooit op de bunkerlijn tussen Koningshooikt en Wavre ( K.W.-linie ) wordt het fort geïsoleerd van de rest van het leger. Op 16 mei 1940 in de vroege morgen wordt het fort opgeblazen en verlaten door het garnizoen. Diezelfde dag bezetten de Duitsers het Fort.
Auteur: Eddy&Rita
Burcht

Kleine Nete
De Kleine Nete is een zijrivier van de Nete in het stroomgebied van de Schelde. De rivier ontstaat uit vele door regen gevoede beekjes in het gebied tussen Arendonk, Retie en Mol-Postel in de Belgische Kempen, waaronder de zogenaamde Zeven Neten: de Looiendse Nete, de Kleine Nete, de Zwarte Nete, de Werbeekse Nete, de Plas Nete, de Witte Nete en het Nonnen Neetje. De Kleine Nete bevat veel in Vlaanderen zeer zeldzame vissen. Vanaf Lier stroomt ze samen met de Grote Nete en vormt ze de Nete of de Beneden Nete. Haar voornaamste zijrivieren zijn de Molenbeek, de Aa en de Wamp. De Kleine Nete stroomt door de volgende gemeenten: Retie, Kasterlee, Geel, Olen, Herentals, Herenthout, Vorselaar, Grobbendonk, Zandhoven en Nijlen.
Auteur: Eddy&Rita
Rivier

De antitankgracht
De Antitankgracht van Haacht werd gebouwd in 1939 en maakte deel uit van de KW-lijn: de hoofdweerstandsstelling Koningshooikt-Waver met verlenging naar Namen. Het was de ruggengraat van het Belgische verdedigingssysteem in de jaren dertig. De aanleg van de Antitankgracht zorgde in 1939 voor een doorsnede van de kasteelsite van Roost. Na de Tweede Wereldoorlog nam de natuur het volledig over. In 2001 werd dit plekje erkend als natuurreservaat “Haachts Broek-Antitankgracht”. Er komen zeldzame soorten voor, zoals de kamsalamander. Op die manier komen erfgoed en natuur samen. Sinds 2006 is er een samenwerkingsovereenkomst tussen de gemeente Haacht, HAGOK en Natuurpunt Haacht. Samen met de Vlaamse Landmaatschappij werden verschillende maatregelen uitgevoerd om de erfgoed- en natuurwaarde te verbeteren. Van 2009 tot 2016 zijn er werken uitgevoerd, zoals slib- en stortruiming, inrichting onthaalsite, ontwikkeling van een nieuw wandeltraject, aanleg van poelen voor de kamsalamander, inrichten van een startpunt ter hoogte van de Oude Hansbrug en aanleggen van een buurtpark ‘Heerlyckheid van Roost’ bron: www.haacht.be
Auteur: Blauwkruikje
Erfgoed

Sven Nys Cycling Center
Wist je dat je zelf jouw kunde kan toetsen of het parcours van het Sven Nys Cycling Center. En dat je hier ook kan douchen. De douches zijn voor iedereen beschikbaar mits een kleine vergoeding.
Auteur: Dromos
Sportcomplex

Balenberg
Op de top van de Balenberg dagzoomt de Formatie van Diest met de ijzerzandsteen erin. Die ijzerzandsteen is ontstaan door de verwering van glauconiet. Glauconiet is een blauw- of geelgroen tot groen mineraal: een micca. De naam van het mineraal is afgeleid van Oudgrieks γλαυκς (glaukos), dat "blauw" betekent. Oppervlaktewater met een verhoogd glauconietgehalte bevat gewoonlijk weinig leven en is opvallend helder en doorzichtig. Grote waterpartijen zijn bij doorzicht enigszins groenblauw, waardoor ze ook op hogere breedten op duikers een mediterrane indruk maken. Glauconiet is een mineraal dat zeer vaak gevormd wordt, voornamelijk door verwering van biotiet in ondiep zeewater. Het vormt zich alleen in de nabijheid van een kust in warm zeewater van geringe diepte en wordt afgezet in bepaalde sedimentaire milieus bij gereduceerde condities.
Auteur: Dromos
Heuvel

Kasteel van Horst
Het Kasteel van Horst, gelegen te Sint-Pieters Rode werd voor het eerst gebouwd en bewoond in 1227 door de heer van Rode. Zijn beroemdste bewoner was Amaury Pynnoc die er woonde in 1482. Hij was de schoonbroer van Willem de la Marck. Amaury Pynnoc organiseerde er eregelmatig militiaire feesten.
In 1489 werd het kasteel vernield door Maximiliaan van Oostenrijk tijdens een belegering van Leuven.
Andere beormede families die hier leefden waren de families de Bourgodnges, de Merodes, de Ribaucourts en de Grunnes. Nu is het een recreatiecentrum waar het aan te raden is om er eens een streekwijn te proberen.
Zoals elk goed kasteel heeft dit ook een spookverhaal. Elk jaar zou op 15 augustus een geest verschijnen.
Auteur: Gastondc1
Kasteel

Ingangspoort kerkhof Keerbergen
Herdenkingsmonument WO I op de begraafplaats. Het kunstzinnige monument bestaat uit een stuk loopgraaf van 8 meter lang waarin glazen klaprozen van glaskunstenares Joke Van Broeckhoven en keramieken korenbloemen van keramiste Annemie Heylen zijn geplaatst.
De Eerste Wereldoorlog wordt ook wel de loopgravenoorlog genoemd en de klaproos of papaver is uitgegroeid tot hét symbool van de Eerste Wereldoorlog waarbij ze staat voor de kracht en schoonheid die kan groeien uit complete verwoesting.
Het stuk loopgraaf waar de bloemen in staan is overdekt met een overloopbare glazen plaat waardoor het kunstwerk door de bezoekers op een bijzondere manier kan beleefd worden
Het is ook voorzien van een informatiezuil met een herdenkingstekst “een brief aan alle oudstrijders” van de hand van Keerbergs woordkunstenaar Gust Van Huyck.
Gebouw

De pastoor van Vremd
In restaurant De Pastoor van Vremd moet je zeker eens geweest zijn. De oude pastorij van Vremde werd omgetoverd tot een leuke plek waar je kan genieten van een hapje en een drankje.
Ook de jongste bezoekers voelen zich er helemaal thuis en ook met de fiets ben je er van harte welkom.
Auteur: Toerisme Provincie Antwerpen
Restaurant

Heemmuseum 't Smiske
In Heemmuseum ’t Smiske in Rijmenam, ondergebracht in een oude hoeve, zet je een stap terug in de tijd. De blokmakerij draait opnieuw en uit de oven komt de geur van versgebakken brood. Zoetekauwen zullen ongetwijfeld moeilijk weerstaan aan de ‘neuzekes’ en ‘kloefkes’ in de authentieke snoepwinkel. Het driehoekige dorpsplein bewijst het: Rijmenam - een deelgemeente van Bonheiden - ontwikkelde zich in de Frankische periode. Zowel de Sint-Martinuskerk, haar toren als het ommuurde kerkhof met schandpaal zijn beschermd.
Auteur: Toerisme Provincie Antwerpen
Museum

Wintertuin Ursulinen
In 1841 arriveerden enkele zusters Ursulinen in Onze-Lieve-Vrouw-Waver om een school voor volksmeisjes op te richten. Al snel startten zij ook met een betalend pensionaat dat internationale uitstraling kreeg. De architectuur en de inrichting van de gebouwen en het park getuigen van dit schitterende verleden. Ook vandaag gaan er 1700 leerlingen naar school. De wintertuin in art nouveau uit 1900 deed dienst als een elegante ontvangstruimte voor de bezoekers van de honderden inwonende meisjes. Je staat versteld van het feeërieke spel van licht en kleur van de koepel en het originele interieur. Ontdek ook de rest van het school- en kloostercomplex met zijn kloosterkerk, oratorium, refters, schoolmuseum, pianogalerij en zoveel meer unieke locaties.
Auteur: Toerisme Provincie Antwerpen
Tuin

Natuurgebied 'De Gevel'
'De Gevel' is vochtig natuurgebied. Het centraal rietland en de omringende natte bossen en hooilanden vormen een rijk vogelbiotoop. Kleine karekiet, bosrietzanger, sprinkhaanzanger, grote zilverreiger, blauwe reiger, meerkoet, waterhoen, wielewaal, buizerd en wespendief zijn vaste gasten. Vanaf het najaar verblijven ook krakeend, wintertaling, dodaars, rietgors en watersnip regelmatig in het gebied.
Auteur: Jan Rymenams
Natuurgebied

De watermolen van Rotselaar
De Watermolen van Rotselaar of de Maalderij Van Doren, is een watermolen van het turbinetype op de Dijle en is in gebruik als waterkrachtcentrale. De molen wordt voor het eerst vermeld in 1217. In de 17de eeuw was de molen de op twee na grootste molen van de Nederlanden. De hertogen van Arenberg lieten in 1573 de huidige molenaarswoning bouwen. Maar interessant is hier de peervormige versiering zoals we die op meerdere gebouwen van de familie Arenberg vinden. Denk ook maar aan de Sint-Jan-de-Doperkerk in Werchter.
De molenactiviteiten stopten vanwege te grote concurrentie van industriële maalderijen in 1968. De gebouwen zijn vandaag een samenwoningsproject, waarin een 30-tal mensen wonen. Het waterrad produceert al vanaf 1995 groene stroom en is sinds 2004 eigendom van Ecopower.
Op het eerste zicht merk je niet veel ijzerzandsteen. Maar als je goed kijkt, zie je hier en daar muurplinten of raamomlijstingen met deze steen. Ga vooral eens kijken naar het waterrad. Ijzerzandsteen is op zijn best in het water en werd dan vaak nog gebruikt voor die delen die voortdurend nat werden of onder water kwamen te staan.
Auteur: Jan Rymenams
Watermolen

Sint-Pieterskerk (Rotselaar)
Het ontstaan van de Sint-Pieterskerk wordt gesitueerd in de 10de of 11de eeuw. Het huidige kerkgebouw dateert echter van 1848. De oude gotische kerk werd nagenoeg volledig afgebroken en op basis van de plannen van de Brusselse architect Joseph Dumont werd een neogotisch gebouw neergezet. Hiervoor werd hoofdzakelijk baksteen gebruikt, maar muurplinten en raamomlijstingen zijn van ijzerzandsteen.
Maar er zijn hier enkele inteerssante verhalen te vertellen over ijzerzandsteen. Zo omhult de huidige toren de oude toren die in ijzerzandsteen werd opgetrokken. En over de herkomst de ijserzandsteen en de werkzaamheden is het volgend egeweten tussen 1844-1846 werden voor de kerk opnieuw groeves geopend op de Middelberg. Driekwart van de stenen kwam van deze groeve van de hertog van Arenberg. Het overige deel kwam uit de groeve in Wezemaal. Om een idee te geven van de omvang van de ontginning, kunnen we vertellen dat van februari tot september 1844 in totaal 30 steenhouwers actief waren, puur voor het loshakken van de steen. Het dagloon bedroeg 1,25 frank per dag, wat toen niet slecht was. Het verder bewerken en op maat kappen gebeurde door Waalse steenkappers. Er waren nagenoeg geen steenkappers meer in het Hageland die deze stiel beheersten. Dat dit werk zeer intensief gebeurde blijkt uit het feit dat er tussen 18 en 30 november 1844 – dus gedurende een tweetal weken – 42 steenkappers in Rotselaar werkten. De lokale smid was geëngageerd voor het voortdurend scherpen en herstellen van de steenbeitels.
Auteur: Jan Rymenams
Kerk

Fort van Koningshooikt
Het fort werd gebouwd in 1907-1908 en lag al in 1914 zwaar onder Duits vuur. Op 3 oktober 1914 werd het fort door de Duitsers ingenomen. In 1939-1940 werd er een antitankbeveiliging aangebracht en werd het fort onderdeel van de nieuwe Koningshooikt-Waver-linie (KW-linie).
In het fort hebben heel wat vleermuizen hun thuis gevonden. De meest voorkomende soorten zijn de ingekorven vleermuis, de meervleermuis, de watervleermuis, de franjestaart, de Brandt vleermuis en de baardvleermuis. Het domein is een Europese Speciale Beschermingszone.
Meer info
Auteur: Trage Wegen Koningshooikt
Vesting

Unieke Zomereik
Een unieke zomereik.
Deze imposante oude eik is ooit geknot. Daardoor is hem een langer leven toegemeten (normaal 500 jaar). De stam groeit niet door, maar vertakt zich laag in een aantal knoestige, verwrongen hoofdtakken. Het vertakkingspatroon bij zomereiken is zeer onregelmatig en kronkelig. Bij deze eik raken de takken de grond.
Hij heeft aan de basis (op 60cm hoogte) een stamomtrek van 325 cm. De kroon laat veel licht door waardoor er veel ondergroei mogelijk is. Zo heeft deze boom een doorsnede van 16 meter.
Auteur: Bart Denayer
Boom

Moedermeule
Deze graanmolen werd gebouwd in Mechelen in 1667.
Hij werd de "Moedermeule" genoemd, volgens sommigen omdat hij de grootste was van drie molens die daar bij elkaar stonden.
Het molenhuis werd opgebouwd tot een afspanning waar je kan genieten van Hagelandse specialiteiten.
Elke eerste en derde zondag van de maand wordt er opnieuw op ambachtelijke wijze gemaald.
Auteur: Toerisme Aarschot
Molen

Sint-Isidoor en de melkerij
Op het einde van de 19de eeuw werd zuivel een belangrijk product in het Hageland, zeker in de vallei van de Demer waren er vette weiden. Heel wat melkerijen zagen het licht. In Betekom werd in 1897 de melkerij ‘Melkerij Sint-Isidoors Gildebroeders’ gesticht. In 1929 verhuisde ze naar deze plaats, aan het tramspoor en werden de producten richting Aarschot en Brussel vervoerd. In 1889 was er zelfs een melkerijschool waar men in vier maanden tijd tot vakman werd opgeleid. Jarenlang leverden ruim 200 boeren uit de omtrek hun melk en produceerde de gerenommeerde melkerij naast melk ook platte kaas, yoghurt, chocolademelk, pap en boter. Ze telde zo’n 20 medewerkers. Tot in 1982 plots de kwaliteit achteruitging en de verkoop zodanig terugliep dat de melkerij diende te sluiten.
Het gebouw werd in 2010 afgebroken voor een nieuw complex. Alleen het beeld van Sint-Isidoor dat op het dak van de melkerij stond werd gered. Van het oorspronkelijke beeld werden door de kunstenaars Maarten Ceulemans en Luc De Blick een bronzen afgietsel gemaakt, dat sinds 2015 op deze plaats prijkt.
Standbeeld

Het Huis van Scharpé: een watermolen zonder water
Dit huis staat bij Onroerend erfgoed bekend als de ‘Watermolen van 1750’, hoewel we hier helemaal geen aanwijzingen voor vinden. Het huis werd in 1750 door Jacob Pelgrims gebouwd. Hij was eigenaar van de molen op de nabije Molenberg. De stijl is typisch voor wat we de traditionele bak- en zandsteenstijl noemen met o.a. kruisvensters waarboven waaiervormige ontlastingsbogen en een rondboogdeur met hoekkettingen. De speklagen van witte zandsteen in de voorgevel zijn echter 20-eeuwse toevoegingen.
Het huis kwam in handen van de rijke familie Smedts-Verstreken, eigenaars van de brouwerij ‘De Sleutel’ en grootste werkgever in het dorp.
Dochter Odile trouwde in 1928 met professor Scharpé en het paar nam zijn intrek in de ‘watermolen’.
Professor Scharpé was aan de Leuvense universiteit gekend voor zijn sympathie voor de verzuchtingen van de Vlaamsgezinde studenten en kwam hierdoor regelmatig in aanvaring met het universiteitsbeleid. Zo nam hij in 1909 de verdediging van schrijver Ernest Claes op zich nadat deze door ‘opruiende’ geschriften van de universiteit gegooid was. Nadat hij in 1926 wegens deelname aan een verboden amnestiebetoging door kardinaal Van Roey berispt werd, trok hij zich terug uit het publieke leven.
Professor Scharpé zou in 1935 in Betekom overlijden, maar de volgende twee generaties bleven eigenaar van het ondertussen onder de naam ‘Scharpéhuis’ gekende woning.
Huis

Gedenkteken voor de mijnramp van Marcinelle (1957)
Elke dag vertrok er uit de streek een bus met 38 mijnwerkers naar de Bois de Cazier in Marcinelle. Ook op die woensdag 8 augustus 1956, de dag dat de ramp iedere Belg met verbijstering en onnoemelijk verdriet trof. Slechts vijf mijnwerkers zouden terugkeren. Drieëndertig vonden de dood door vuur en verstikking in de ‘Taille de Flamins’ op 1.035 meter diepte. Een mijnwerker die in een ziekenhuis in de buurt was opgenomen, zou bij zijn ontslag bij de put blijven posten, niet in staat om te vertrekken zolang er nog kameraden onder de grond waren. Dertien dorpen in de streek werden getroffen. Baal, Betekom, Aarschot, Tremelo en Itegem telden de zwaarste verliezen. Het aantal wezen en weduwen steeg die dag met honderd.
De ramp was de grootste in de Belgische geschiedenis. Ze was tevens de tweede grootste West-Europese ramp van de 20ste eeuw. Op de begraafolaats van Betekom werden de lichamen van de niet-geïdentificeerde mijnwerkers begraven. In 1957 werd op hun graf een herdenkingsmonument opgericht in de vorm van een mijnwerkerslamp.
Monument

Rijmenam
Op de vlakte van Rijmenam, nabij Bonheiden en Keerbergen werd in 1578 een woest gevecht geleverd. Hier vechten een Spaans leger tegen het Staatse leger uit de Nederlanden, als één van de vele veldslagen uit de Tachtigjarige Oorlog. Tot 1000 Spaanse soldaten zouden hier gesneuveld zijn bij deze slag, op 1 augustus 1578.
Auteur: Pascal Brackman
Deelgemeente

Rolstoeltoegankelijk toilet
Opgelet! Dit toilet is enkel te bereiken via een strook kasseien.
Deur
Draairichting: buiten
Deurbreedte: 94cm
Vrije ruimte naast deur: deur = centraal
Afmeting ruimte
Breedte: 290cm
Lengte: 280cm
Toilet
Hoogte toilet: 46cm
Vrije ruimte naast toilet: 126cm links, 117 rechts
Vrije ruimte voor het toilet: 190cm
Aantal steunbeugels: 2
Lavabo
Hoogte lavabo: 81cm
Hoogte onder lavabo: 70cm
Breedte onder lavabo: 120 cm
Diepte onder lavabo: 30-60cm (schuine bak)

Levend Erfgoedhof Averegten
De Averegten werkt al enkele jaren samen met de afdeling ‘Landbouw’ van GO! Atheneum Heist-op-den-Berg voor het verzorgen van streekeigen dieren in het domein. Dit werpt zijn vruchten af, er zijn intussen zelfs al nieuwe dieren geboren. Steunpunt Levend Erfgoed vzw, dat opkomt voor oude en streekeigen rassen, erkent en ondersteunt het waardevolle werk dat hier is geleverd. Het erkenningsschild ‘Levend Erfgoedhof’ hangt aan de boerderij van De Averegten te pronken.
Steunpunt Levend Erfgoed (SLE) is een vereniging die ijvert voor het behoud van onze oude lokale, streekeigen rassen van neerhof- en landbouwdieren: kippen, kalkoenen, eenden, ganzen, duiven, konijnen, honden, schapen, geiten, varkens, runderen en paarden. Ze kunnen daarbij rekenen op de steun van vrijwilligers, bedrijven, scholen en diverse overheden. Eind 2018 lanceerde SLE het Levend Erfgoedhoflabel, GO! Atheneum Heist-op-den-Berg is de eerste school die het label behaalde.
Erfgoed

Grote Nete
Langs de mooie eikendreef bereiken we de voetgangersbrug over de Grote Nete. Die 80 kilometer lange rivier ontspringt in het Limburgse Hechtel-Eksel en stroomt verder via de Kempen tot in Lier, waar ze samenvloeit met de Kleine Nete en zo de Nete vormt. Ze kronkelt zich een weg door het landschap, ook hier in Berlaar, waar je langs de dijk kan wandelen en fietsen. “De Grote Nete wordt weleens de ‘Loire van de Kempen’ genoemd, omdat er zoveel kastelen naast liggen.”
Een brug verbindt beide oevers. “Vroeger was hier een veerpontje dat werd bediend door landbouwers. In 1998 is Berlaar onder water gelopen. Daarom zijn de dijken stevig verhoogd om de weilanden en de omliggende dorpen te beschermen tegen overstroming.” De vallei van de Grote Nete is opgenomen in het Natura 2000-netwerk van belangrijkste natuurgebieden van Europa.
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Landschapselement

Gestel
Verderop ligt het pittoreske centrum van Gestel, voor de fusie in 1964 de kleinste gemeente van de provincie. “Het dorp werd ooit uitgeroepen tot mooiste van Vlaanderen.” Alles situeert zich rond het Sint-Lambertusplein: de gotische kerk, het kerkhof met graven uit de 17de eeuw en de schandpaal uit 1779, die de ‘klappeistaak’ wordt genoemd. Hier sloegen de mensen na de mis een praatje met elkaar.
“Let op de ornamenten op het hek: de weegschaal als symbool van goed en kwaad, de rookpluim die symboliseert dat je kaars uitgaat. In het hoekpand op het plein startten midden 19de eeuw enkele vrouwen een schooltje. Via een omweg zijn ze in Berlaar beland. Daar stichtten ze eind 19de eeuw een internaat, een school voor kleuterleidsters en een Landbouwhuishoudschool. Nu is er nog steeds een woonzorgcentrum en een middelbare school van diezelfde zusters.”
Auteur: GVA - Gazet van Antwerpen
Deelgemeente

Bunker L15
Te midden van een woonwijk staat nog een opvallend restant van WOII: Bunker L15. “Op het grondgebied van Sint-Katelijne-Waver werden maar liefst 43 bunkers gebouwd, ter voorbereiding van de Tweede Wereldoorlog. Je vindt er nog verschillende in de gemeente terug”, zegt Rudi. “De bunkers waren deel van de KW-Linie, een verdedigingslinie die werd aangelegd tussen september 1939 en mei 1940 tussen Koningshooikt en Waver, in Wallonië. De bunker was onderdeel van de eerste linie.”
Bunker L15 werd in 2007 door de gemeente aangekocht voor 650 euro om deze met origineel materiaal open te stellen voor het publiek als getuige van dit militaire stuk geschiedenis. “De bunker heeft betonnen muren met een dikte van 1,3 meter, iets meer dan één meter voor het dak en één meter voor de andere zijden. “Rechts van de ijzeren ingang zie je een granaatgat. Wanneer de vijand een granaat in de bunker gooide, rolde die via een vernuftig systeem van buizen weer naar buiten, voor de voeten van de vijand.”
Auteur: Sandra
Bunker